Pia benim için -Attila İlhan kadar olmasa da – çok özel oldu hep. Bu şiiri ilk okuduğumda hissettiklerimi hala hissedebiliyorum. İnsan sıkılır; aynı yemeği yerse, aynı sözleri söylerse, aynı kıyafeti giyerse sıkılır. Ben bu şiirden sıkılmıyorum! Bir de benim sesimden dinleyin istedim: